" خُـــــــــــدآ "

اسمم آندرومداست...یعنی خب اسمم آندرومدا نیست...ولی هست...نیست چون هیچکس آندرومدا صدایم نمیزند...هست چون دوستش دارم...
نوجوانم و هیچوقت هیچوقت هیچوقت هم نمیخوام به دوران کودکی ام برگردم...هیچوقت هم بزرگ شدن را به اکنون ترجیح نمیدهم... همین که هستم را دوست دارم...
بعضی ها دوستم دارند...بعضی ها نه ... بعضی ها بیخیال از کنارم میگذرند...خیلی دوست دارم همه شان را از خودم راضی نگه دارم... اما خب نمیشود لعنتی...
اینجا...کهکشانی دیگر...واقعیتی محض است میان مجازی ترین دنیا... اینجا مجازی نیست اما در دل مجازی ساخته شده...من هم مجازی نیستم...و قلبم نیز...